‘Vader van de Wederopbouw’ was de eretitel van dr.ir. Johannes Aleides Ringers. Zijn naam is verbonden met de Noordersluis te IJmuiden (1929) – destijds de grootste sluis ter wereld – met de Afsluitdijk, die hij vervolgens bouwde naar het ontwerp van Cornelis Lely.
Ringers was van huis uit waterstaatsingenieur. Zijn grote faam als bestuurder (-in-oorlogstijd) dankt hij aan de Wederopbouw die hij als hoogste Nederlandse functionaris direct na het bombardement van Rotterdam in 1940 op zijn schouders nam. Daarmee legde hij de basis voor het huidige ministerie van VROM.
Ringers’ moedige voorzichtige omgang met de bezetter bezorgde hem in de oorlog veel aanzien, ook in verzetskringen. Hij betaalde er de tol voor: hij werd gedeporteerd naar het concentratiekamp Sachsenhausen. Na de oorlog werd hij minister van Openbare Werken en Wederopbouw (1945-1946). Hij trad af om politieke en gezondheidsredenen. Bij het maken van de Deltawerken telde zijn stem als die van de nence grise.
In de biografie van Ringers legt Tessel Pollmann de nadruk op zijn werk voor de Wederopbouw en de vernieuwing van de volkshuisvesting. Overtuigend beschrijft zij hoe Ringers’ intensieve, maar voorzichtige professionele omgang met de bezetter hem voor zijn tijdgenoten kentekende als de goede vaderlander bij uitstek.
Tessel Pollmann was redacteur van Vrij Nederland. Ze schreef dit boek in opdracht van de Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten.